تبلیغات
برای او
برای او

سخت بکوش تا دوست داشته باشی کسی که دوستت ندارد ، مهم نیست چطور این را به قلبت بفهمان !

http://n4rges.blogfa.com/

 

تشریف بیارید.


نوشته شده در پنجشنبه 26 خرداد 1390 ساعت 05:23 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

 

روز پدر و به همه بابا جونی های دنیا تبریک میگم

به خصوص داداشی های گل خودم که هنوز بابا

نشدن ایشاالله یه روزی همشون طعم شیرین

بابا شدن میچشن.

 

باور کن ماه هاست زیباترین جملات را برای امروز کنارمی گذارم،

اما امشب همه جملات را فراموش کرده ام، همینطور بی وزن و بی هوا آمدم بگویم .

پدرم روزت مبارک . . .

        به یمن لطف تو بختم بلند خواهد شد                   سرم به خاك رهت ارجمند خواهد شد

        لبی كه زمزمه درد می كند شب و روز                    به یمن روی تو پر نوشخند خواهد شد    

روزت مبارک

 


نوشته شده در پنجشنبه 26 خرداد 1390 ساعت 02:02 ق.ظ توسط » حدیث نظرات | |

 

        تکیه بر دوست مکن محرم اسرار کسی نیست

                    ما تجربه کردیم کسی یار کسی نیست

 

        

   هرکه خوبی کرد زجرش می دهند

               هرکه زشتی کرد اجرش می دهند

                          باستان کاران تباهی کرده اند

                             عشق را هم باستانی کرده اند

                                   هرچه انسانها طلایی تر شدند

                                        عشق ها هم مومیایی تر شدند

                                           اندک اندک عشق بازان کم شدند

                                                      نسلی از بیگانگان آدم شدند

 

            



نوشته شده در سه شنبه 24 خرداد 1390 ساعت 08:47 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

دوستای گلم چهارشنبه دارم میرم مشهد  برا همتون دعا می کنم  ایشا الله به

آرزو هاتون برسید منم با شما.

دوستام راست میگن دیگه برام فرقی نمی کنه کجاست و چیکار میکنه

همینکه دوستای خوبی مثل شما دارم یه دنیا ارزش داره   

میام دوباره به وبلاگای خوشگلتون سر میزنم و مطالب خوشگلتونو می خونم   

خودمم بعد از امتحانات دوباره شروع میکنم    

 

 

 

دوستون دارم هوارتا 20800000


نوشته شده در دوشنبه 16 خرداد 1390 ساعت 08:55 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

با عرض شرمندگی این وبلاگ دیگه آپ نمیشه من فقط یه مدتی جای صاحب وبلاگ می

نوشتم حالا که نیست دلیلی برای به روز شدن وجود نداره.

 

از اینکه این چند مدت اومدین سر زدین ممنون

امیدوارم هرجا هستین خوش باشید

                         حتی رنگ غمم نبینید

                                    خدارم فراموش نکنید.

                         

                           باران ببار که دلم

                                  هوای یارم کرده است ....

 

 


نوشته شده در شنبه 14 خرداد 1390 ساعت 12:23 ق.ظ توسط » حدیث نظرات | |

             وقتی خانه نیستم کلید را دم پله اول زیر همان گلدان سفالی همیشگی گذاشتم   

                    رویایت اگر آمد پشت در نمی ماند.

 

            کاش می شد که کسی می آمد این دل خسته ی  مرا می برد چشمم را میشست   

                راز لبخند به لبم می آموخت.

 

          کاش می شد دل دیوار پر از پنجره بود و قفس ها همه خالی بودند آسمان آبی بود و 

                 نسیم روی آرامش اندیشه ی ما می رقصید.

 

وجود نازنینت تکیه گاهیست برای بودنم

برقرار باش تا بیقرار نباشم

زندگی یعنی همین لبخند تو

عشق هم همانند نه خودت

مرحبا بر عشق تفسیرش تویی

آفرین بر آسمان ماهش تویی

 

 

             

 

 

                                              دعا دعا دعا ......

بازم دعا می کنم گلم

                                              دلم فقط تو رو می خواد

       


نوشته شده در شنبه 3 اردیبهشت 1390 ساعت 07:11 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

باید بیای ببینی اصلا دوسم نداره وگرنه 2ماه بی خبرم نمی گذاشت.

باور کنم هنوزم نمی تونی باهام تماس داشته باشی؟

خودت جای من باشی با یه ایمیل منتظر کسی می مونی؟

ولی من منتظر موندم ومی مونم   

 


نوشته شده در شنبه 27 فروردین 1390 ساعت 09:23 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

  اول از همه برایت آرزومندم که عاشق شوی،
    و اگر هستی، کسی هم به تو عشق بورزد،
      و اگر اینگونه نیست، تنهائیت کوتاه باشد،
        و پس از تنهائیت، نفرت از کسی نیابی.
          آرزومندم که اینگونه پیش نیاید، اما اگر پیش آمد،
             بدانی چگونه به دور از ناامیدی زندگی کنی.

    برایت همچنان آرزو دارم دوستانی داشته باشی،
      از جمله دوستان بد و ناپایدار،
        برخی نادوست، و برخی دوستدار
          که دست کم یکی در میانشان
            بی تردید مورد اعتمادت باشد.

    و چون زندگی بدین گونه است،
     برایت آرزومندم که دشمن نیز داشته باشی،
       نه کم و نه زیاد، درست به اندازه،
         تا گاهی باورهایت را مورد پرسش قرار دهد،
           که دست کم یکی از آنها اعتراضش به حق باشد،
              تا که زیاده به خودت غرّه نشوی.

     و نیز آرزومندم مفیدِ فایده باشی
       نه خیلی غیرضروری،
         تا در لحظات سخت
           وقتی دیگر چیزی باقی نمانده است
              همین مفید بودن کافی باشد تا تو را سرِ پا نگهدارد.


         همچنین، برایت آرزومندم صبور باشی
            نه با کسانی که اشتباهات کوچک میکنند
               چون این کارِ ساده ای است،
                  بلکه با کسانی که اشتباهات بزرگ و جبران ناپذیر میکنند
                     و با کاربردِ درست صبوری ات برای دیگران نمونه شوی.

           و امیدوام اگر جوان كه هستی
              خیلی به تعجیل، رسیده نشوی
                  و اگر رسیده ای، به جوان نمائی اصرار نورزی
                      و اگر پیری، تسلیم ناامیدی نشوی
                          چرا که هر سنّی خوشی و ناخوشی خودش را دارد
                              و لازم است بگذاریم در ما جریان یابند.

        امیدوارم سگی را نوازش کنی
           به پرنده ای دانه بدهی، و به آواز یک سَهره گوش کنی
              وقتی که آوای سحرگاهیش را سر می دهد.
                  چرا که به این طریق
                      احساس زیبائی خواهی یافت، به رایگان.

                                           امیدوارم که دانه ای هم بر خاک بفشانی
                                               هرچند خُرد بوده باشد
                                                   و با روئیدنش همراه شوی
                                                       تا دریابی چقدر زندگی در یک درخت وجود دارد.

            بعلاوه، آرزومندم پول داشته باشی
               زیرا در عمل به آن نیازمندی
                   و برای اینکه سالی یک بار
                       پولت را جلو رویت بگذاری و بگوئی: این مالِ من است.
                            فقط برای اینکه روشن کنی کدامتان اربابِ دیگری است!

            و در پایان، اگر مرد باشی، آرزومندم زن خوبی داشته باشی
               و اگر زنی، شوهر خوبی داشته باشی
                   که اگر فردا خسته باشید، یا پس فردا شادمان
                       باز هم از عشق حرف برانید تا از نو بیاغازید.

                                                                اگر همه ی اینها که گفتم فراهم شد
                                                                     دیگر چیزی ندارم برابت آرزو کنم.

 


 

خسته ام  از خستگی ها

خسته از این لحظه ها


 


نوشته شده در پنجشنبه 25 فروردین 1390 ساعت 11:43 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

 

تصاویرشباهنگ Shabahang

ناگهان در کوچه دیدم بی وفای خویش را

باز گم کردم ز شادی دست و پای خویش را

با شتاب ابرهای نیمه شب می رفت و بود

پاک چون مه شسته روی دلربای خویش را

چون گلی مهتابگون در گلبنی از آبنوس

روشنی میداد مشکین جامه های خویش را

گرم صحبت بود با آن خواهر کوچکترش

تابپوشد خنده های نابجای خویش را

گفته بودم "بعد از این باید فراموشش کنم"

دیدمش وز یاد بردم گفته های خویش را

دیدم و آمد به یادم دردمندیهای دل

گرچه غافل بود آن مه مبتلای خویش را

این چه ذوق واضطراب است؟این چه مشکل حالتی ست؟

با زبان شکوه پرسیدم خدای خویش را

تا به من نزدیک شد گفتم "سلام ای آشنا"

گفتم اما هیچ نشنیدم صدای خویش را

کاش بشناسد مرا آن بی وفا دختر"امید"

آه اگر بیگانه باشد آشنای خویش را

تصاویرشباهنگ Shabahang- Dividers


نوشته شده در یکشنبه 21 فروردین 1390 ساعت 09:05 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

 

 

تصاویرشباهنگ Shabahang


نوشته شده در یکشنبه 21 فروردین 1390 ساعت 01:34 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

 

من نمیدونم چطور شد

من چه جوری دل سپردم

من فقط دیدم که چشمام

پر بارونه و خواهش        

عاشقونه منو برده

تا ته حس نوازش

 

 

 

یکی هست تو قلبم که هرشب واسه اون می نویسم و اون خوابه

نمی خوام بدونه واسه اونه که قلب من اینهمه بیتاب

یه کاغذ یه خودکار دوباره شده همدم این دل دیوونه

      یه نامه که خیس پر از اشکه و کسی بازم اونو  نمی خونه

یه روز همین جا توی اتاقم یکدفعه رفت،داره میره

چیزی نگفتم آخه نخواستم دلشو غصه بگیره

گریه می کردم در و که میبست می دونستم که میمیرم

اون عزیزم بود نمی تونستم جلوی راهشو بگیرم

میترسم یه روزی برسه که اونو نبینم بمیرم تنها

خدایا کمک کن نمی خوام بدونه که دارم جون میکنم اینجا

سکوت اتاق داره میشکنه تیک تاک ساعت رو دیوار

دوباره نمی خوام بشه باور من که دیگه نمیاد انگار

 


نوشته شده در شنبه 20 فروردین 1390 ساعت 09:38 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

در روزگارهای قدیم جزیره ای دور افتاده بود که همه احساسات در آن زندگی می کردند: شادی، غم، دانش عشق و باقی

احساسات . روزی به همه آنها اعلام شد که جزیره در حال غرق شدن است. بنابراین هر یک شروع به تعمیر قایقهایشان

کردند.

اما عشق تصمیم گرفت که تا لحظه آخر در جزیره بماند. زمانیکه دیگر چیزس از جزیره روی آب نمانده بود عشق تصمیم گرفت

تا برای نجات خود از دیگران کمک بخواهد. در همین زمان او از ثروت با کشتی یا شکوهش در حال گذشتن از آنجا بود کمک

خواست.

“ثروت، مرا هم با خود می بری؟”

ثروت جواب داد:

“نه نمی توانم. مفدار زیادی طلا و نقره در این قایق هست. من هیچ جایی برای تو ندارم.”

عشق تصمیم گرفت که از غرور که با قایقی زیبا در حال رد شدن از جزیره بود کمک بخواهد.

“غرور لطفاً به من کمک کن.”

“نمی توانم عشق. تو خیس شده ای و ممکن است قایقم را خراب کنی.”

پس عشق از غم که در همان نزدیکی بود درخواست کمک کرد.

“غم لطفاً مرا با خود ببر.”

“آه عشق. آنقدر ناراحتم که دلم می خواهد تنها باشم.”

شادی هم از کنار عشق گذشت اما آنچنان غدق در خوشحالی بود که اصلاً متوجه عشق نشد.

ناگهان صدایی شنید:

” بیا اینجا عشق. من تو را با خود می برم.”

صدای یک  بزرگتر بود. عشق آنقدر خوشحال شد که حتی فراموش کرد اسم ناجی خود را بپرسد. هنگامیکه به خشکی رسیدند

ناجی به راه خود رفت.

عشق که تازه متوجه شده بود که چقدر به ناجی خود مدیون است از دانش که او هم از عشق بزرگتر بود  پرسید:

” چه کسی به من کمک کرد؟”

دانش جواب داد: “او زمان بود.”

“زمان؟ اما چرا به من کمک کرد؟”

دانش لبخندی زد و با دانایی جواب داد که:

“چون  تنها زمان بزرگی عشق را درک می کند.”

 


نوشته شده در چهارشنبه 17 فروردین 1390 ساعت 08:27 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |


نوشته شده در چهارشنبه 17 فروردین 1390 ساعت 03:06 ق.ظ توسط » حدیث نظرات | |

چرا غم ها نمی دانند

که من غمگین ترین غمگین شهرم

بیا ای دوست با من باش

که من تنها ترین تنهای این شهرم  

 

    به ما دو دست داده شده است برای نگهداشتن. دو پا برای راه رفتن. دو گوش برای شنیدن.

 اما چرا تنها یک قلب؟ 

     چون قلب دیگر به فرد دیگری داده شده است که ما باید پیدا کنیم.

 



+

 

 

 

 

=

 

 



نوشته شده در سه شنبه 16 فروردین 1390 ساعت 10:21 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی                    دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی

چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو                      ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی

زیرکی را گفتم این احوال بین خندید و گفت          صعب روزی بوالعجب کاری پریشان عالمی

سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگل               شاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی

در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست             ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست               ره روی باید جهان سوزی نه خامی بی‌غمی

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست                     عالمی دیگر بباید ساخت و از نو آدمی

خیز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهیم                    کز نسیمش بوی جوی مولیان آید همی

گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق              کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی

 

چقدر خوبه ادم یکی  

را دوست داشته باشه

نه به خاطر اینکه نیازش رو برطرف کنه

نه به خاطر اینکه کس دیگری رو نداره نه به خاطر اینکه  

تنهاست و نه از روی اجبار بلکه

  به خاطر اینکه اون شخص

ارزش دوست داشتن رو داره

 دلم برات تنگ شده

خدایا کمکم کن

 

 

 


نوشته شده در سه شنبه 16 فروردین 1390 ساعت 08:05 ب.ظ توسط » حدیث نظرات | |